Thursday, February 16, 2012

നീലച്ചിതയില്‍ വിരിഞ്ഞത്



!!!! നീലച്ചിതയില്‍ വിരിഞ്ഞത് !!!!

വള്ളി പൊട്ടിയ നീലപ്പാവാടയിലെ തുളകളില്‍
വിരലിട്ടു വലുതാക്കിയാണ്
ഞാന്‍ നീലാകാശത്തെ സ്വപ്നത്തിലുമ്മ വച്ചത് .
നീലക്കുറുക്കന്റെ കഥ കേട്ട് ഊറി ചിരിച്ച ചെറിയമ്മയുടെ കവിള്‍ നുള്ളി പൊട്ടിച്ചു
നീലച്ച പാടുകള്‍ തുടയില്‍ ഞാന്‍ മുളപ്പിച്ചെടുത്തു
സര്‍പ്പം തീണ്ടി കിടന്ന വേലായുധന്റെ
നീലനിറത്തെ ...
പ്രണയിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ്
നീലയില്‍ വിറച്ച ലോകമെന്നെ തല്ലിയുടച്ചത്‌.
പ്രവാസിയുടെ ലോകത്തിരുന്നു നീലച്ചിത്രങ്ങളില്‍ ജീവിച്ച വാര്യരമ്മാവനിലും
നീലനിറമുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ മുത്തശ്ശിയുടെ മരണവേഷത്തിലും നീല നിറം കെട്ട് കിടന്നിരുന്നു.
വെറുക്കാന്‍ മോഹിച്ചതൊക്കെ ഉള്ളില്‍ കെട്ടി കിടന്നു
മരണമായി പുറത്തേക്കൊഴുകുമോഎന്നു പേടിച്ചിട്ടായിരിക്കുമോ...
മുത്തശ്ശി എന്റെ നീലച്ച കുസൃതികളോട് കലഹിച്ചിരുന്നത്‌?
അതിനുത്തരം തേടിയാല്‍ എന്റെ നീലക്കിനാക്കള്‍ക്ക് വിലയിടാന്‍
സര്‍വകലാശാലകള്‍ മത്സരിക്കുമെന്നു ഭയന്നു
ഞാനൊരു പെണ്‍നീലിമ അടുപ്പിലിട്ടു പുതപ്പിച്ചു.
മുത്തശ്ശിയുടെ നീലക്കിളിക്ക് കണ്ണ് കിട്ടാതിരിക്കാന്‍
അമ്മയടുപ്പിലെറിഞ്ഞ
കടുകും മുളകും ഉപ്പുംപൊട്ടിത്തെറിച്ചു
മുഖത്തൊരു നീലക്കുമിളയുയര്‍ന്നപ്പോഴാണ്
ശ്രീബുദ്ധനെന്നില്‍ അവതരിച്ചത്
ആശകളാണ് ദുഖത്തിന് കാരണം
ആശകളില്ലെങ്കില്‍ ....
ഛെ ....നീലയില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍?

             Published by Madhyamam Weekly, June 2010.

3 comments:

  1. "നീണ്ട മൗനത്തിലേക്ക് എന്റെ രാപ്പക്ഷികള്‍
    നീലച്ചിറകു കുഴഞ്ഞു വീഴുന്നതും "
    എന്ന ചുള്ളിക്കാടന്‍ വരികളും ഓര്‍മ്മ വന്നു
    ഇത് വായിച്ചപ്പോള്‍

    ReplyDelete
  2. ആശകളാണ് ദുഖത്തിന് കാരണം
    ആശകളില്ലെങ്കില്‍ ....
    ഛെ ....നീലയില്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍?

    ReplyDelete
  3. enthokeyoooooo manasilayiiiiiiiiiiiiiiiiii

    ReplyDelete