Sunday, December 11, 2016

തിരിഞ്ഞു നടത്തം

തിരിഞ്ഞു നടത്തം
~~~~~~~~~~~~
ബേക്കൽ കോട്ടയിലെ ചരിത്രവഴികളിലൂടെ
കൈ പിടിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ
ശബ്ദം നേരെയാക്കി
ഞാനവളോടു ചോദിച്ചു
''ഒന്നു കണ്ണടച്ചു നോക്കൂ..
നിനക്കു കേൾക്കാനാവുന്നുണ്ടോ ....
ചരിത്രത്തിനപ്പുറം നിന്നുള്ള
ചിതമ്പിച്ച കൈയടികൾ..
തടഞ്ഞു വെച്ച പിൻവിളികൾ..
പിഴച്ചു പോയ നിശ്വാസങ്ങൾ??"
അവളെന്നെ നോക്കി .. പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.
അവൾക്കറിയാമായിരിക്കും...
കഥകൾ കൊണ്ടു മാത്രം പട്ടിണി മാറ്റിയ
ഈ ചരിത്രാധ്യാപകന്റെ  ഒറ്റമുറി വീട്ടിലെ ചരിത്ര കഥകൾ.
അതു കൊണ്ടു  കൂടിയാവാം ഈ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ
പ്രണയം പൂക്കുന്നതു പോലെ...
എന്നാശ്വസിപ്പിച്ച് ..
അവൾ ... തിരിഞ്ഞു നടന്നു തുടങ്ങിയത്.
ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ അവളോടുള്ള പ്രണയക്കമ്പം ..
വിഷുക്കാലത്തെ കമ്പിത്തിരി പോലെ കത്തിത്തീരും മുൻപ്
പൂക്കൾ പറിക്കരുതെന്ന മുന്നറിയിപ്പ് അവഗണിച്ച്
(കറുത്ത പൂവായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്കിഷ്ടമെങ്കിലും
ചരിത്രത്തിൽ കറുത്ത ജീവിതങ്ങൾ  ഒതുങ്ങിപ്പോകലാണ്
പതിവെന്ന ബോധ്യമുള്ളതിനാൽ...)
ഒരു വെളുത്ത പൂവ് അവൾക്കായി ഞാൻ പറിച്ചെടുത്തു..
കരിഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണിലെ കറുപ്പു കൊണ്ട്
ആ പൂവിനെ നെഞ്ചേറ്റി...
ഓർമ്മത്തടവറയിൽ തളർന്നിരിക്കവെ,
പുറകിൽ വന്നു വീണ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ തള്ളലിലും
ഉളളുലച്ച വാക്കുകളിലും
ഞങ്ങൾ വീണ്ടും വിചാരണത്തടവുകാരായി.
തിരിച്ചിറങ്ങവെ,
കണ്ണിൽ ചരിത്ര സ്നേഹം നിറച്ച് ..
അവൾ പറഞ്ഞു
"ചേർത്തു പിടിയ്ക്കാൻ സ്വന്തമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നത്..
ചില ചരിത്ര കഥകളിൽ അഭിരമിക്കുമ്പോൾ തന്നെയാണ് "
എന്റെ മറു ചിരിയ്ക്ക് 'വല്ലാത്ത കനമുണ്ടായിരുന്നു..
എങ്ങിനെ ചിരിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കും?
ചരിത്രം മാത്രം പഠിപ്പിച്ചു മരിച്ചു പോകേണ്ട
ഒരധ്യാപകനായിപ്പോയില്ലേ.. ഞാനും??
_______________________
മഞ്ജുള  കെ.  എം.

Sunday, November 13, 2016

അവിചാരിതം

 Image result for broken friendship images
⁠⁠⁠അവിചാരിതം --------------------
എല്ലാം അവസാനിച്ചെന്നു നീയും
അവസാനം നിന്നിലേയുള്ളൂവെന്നു ഞാനും
കൈവിരൽച്ചേർത്തുപിടിച്ച് സത്യം ചെയ്ത്
ആജീവനാന്ത സൗഹൃദ മുപേക്ഷിച്ച് പടവുകളിറങ്ങി.
പുതുമയുള്ള വാർത്തയായതിനാലാവാം...
ക്യാമറക്കണ്ണുകൾ ഞങ്ങളുപേക്ഷിച്ച സൗഹൃദത്തിന്റെ
ആഴം തിരഞ്ഞ്... തുരുതുരെ മിന്നിത്തളർന്നു.
സൗഹൃദം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതും വാർത്തയാക്കിയതിൽ
അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ അമർഷം രേഖപ്പെടുത്തി.
എന്തിനാണ് ഈ വാർദ്ധക്യത്തിലൊരു വിടവാങ്ങലെന്നു മാത്രം 
ആരും ചോദിക്കാൻ മെനക്കെട്ടില്ല.
നീണ്ട ചിരികളുടെയറ്റത്ത് ..
ഞാനപ്പോഴും തിരഞ്ഞത് ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ
കൈവിട്ടു പോയ നമ്മളെത്തന്നെയായിരുന്നു.
നിറങ്ങളെല്ലാം നിലച്ച്
ഒരിടവഴിയിൽ
രണ്ടു മനസ്സായ്
വീണ്ടും തനിച്ചായപ്പോൾ..
അകമെരിഞ്ഞ വേനലിൽ.. നീ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
ചിലർ മഴ പോലെയാണ്.
പെയ്യുമ്പോൾ..
ആത്മാവുലച്ച്
സിരകളിലൂർന്നു പെയ്ത്
ജീവിതമാകെ തളിർ പൊടിപ്പിച്ച്
തിരിച്ചു വരാതെ തനിച്ചാക്കിയകലും.
ചിലർ... അവിചാരിതമായി പെയ്തു തോർന്ന്
ഒരു കള്ളച്ചിരിയാൽ തട്ടിയുണർത്തി
അരികിലുണ്ടെന്നു തോന്നിപ്പിച്ച് അപ്രത്യക്ഷയാവും.
പെയ്തു തോരാത്ത മഴയാണ് നമ്മൾ.
അതാണല്ലോ... പെയ് തൊഴിയാനൊരിടം തേടി..
നാമിങ്ങനെ രണ്ടു വഴികളായിപ്പോയത്.

Sunday, August 14, 2016


പ്രണയോപമ
പ്രണയം മൂത്ത് ....
അവളെക്കുറിച്ചൊരു കവിതയെഴുതാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഒരുപാടാലോചിച്ച് ആദ്യത്തെ വരി കുറിച്ചു.
നിനക്ക്... പച്ച വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പാണ്.
ആദ്യത്തെ വരി എഴുതിക്കഴിഞ്ഞതും
രണ്ടാമത്തെ വരി കയർത്തു.
"ഇത്ര ഭാവനാശൂന്യനായ ഒരാളെഴുതിയ രണ്ടാമത്തെ വരിയാവൽ നാണക്കേടാണ്."
എനിക്കു ദേഷ്യം വന്നു.
ഉപമിക്കാനാവാത്ത മുഖമുള്ളവൾ എന്നു തിരുത്താനാഞ്ഞു.
ഒരുദിവസം മുഴുവൻ അവളെ വിളിക്കാതിരുന്ന്
കവിതയെഴുതിയെന്ന് അവളറിഞ്ഞാൽ 
വീർത്തു പൊട്ടാവുന്ന അവളുടെ മുഖം 
ഓർമ്മയിൽ നിറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ... 
"നിറയെ മുഖക്കുരുവുള്ള രാജാവിനെ
പണ്ടാരോ... ചന്ദ്രനോടുപമിച്ചതു പോലെയാണോ"യെന്ന രണ്ടാമത്തെ വരിയുടെ ചോദ്യം
എന്നെ സ്തബ്ദനാക്കി.
പേന മടക്കി.... ഒന്നുലഞ്ഞെണീറ്റപ്പോൾ
ഓർമ്മ തെളിഞ്ഞു.
പിന്നെയൊരോട്ടമായിരുന്നു... 
അവളിലേയ്ക്കുള്ള അവസാന ബസ്സും പോകും മുൻപ് ..
തിരിച്ചെത്തണം
പ്രണയമില്ലെങ്കിലും ജീവിക്കാം.
പക്ഷെ...
അവളില്ലാതെങ്ങനെ ഞാൻ ??'

Monday, June 27, 2016

മൗനസഞ്ചാരം

====മൗനസഞ്ചാരം====

കരയിലകപ്പെട്ടു പോയ മത്സ്യം പോലെ ,
എന്നെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ച്
നീ മൗനമാചരിച്ചപ്പോൾ
പഴകിയ കുറെ പൈങ്കിളിക്കഥകൾ തപ്പിയെടുത്ത് ഞാനും മൗനദിനമാചരിച്ചു.
എല്ലാ വഴികളും ശുഭമായി മാത്രമവസാനിക്കുന്ന പൈങ്കിളിക്കഥകളോട്
അന്നാദ്യമായി
വല്ലാത്തൊരടുപ്പം തോന്നി.
അതുവരെ മൗനത്തിലൂടെ
നാം നെയ്തെടുത്ത
നീല ജലാശയക്കാഴ്ചകളൊന്നും
എന്നെ രക്ഷിച്ചില്ല.
വാശിയുടെ മുകളിലത്തെ
പടവിലിരുന്ന്'
നീ ചിരിച്ചപ്പോൾ ;
എനിക്കു മുൻപിൽ ചിരിയുടെ മൗനദീർഘം
വിളറിച്ചിരിച്ചത് നീ കണ്ടില്ലെന്നുണ്ടോ?
നീ... നിറങ്ങളില്ലാത്ത പൂക്കൾ കൊണ്ടു
നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട സ്വപ്നമായി
അന്നാദ്യമായി കണ്ണിൽത്തടഞ്ഞു.
കരഞ്ഞും
നിറഞ്ഞും
വലിച്ചകറ്റാൻ ശ്രമിച്ചും
മൗനദിനാചരണം പുരോഗമിച്ചപ്പോൾ
ജീവിതത്തിൽ നിന്നു
പിടി വിട്ട് നിന്നിൽത്തെന്നി
വീണതുപോലെ,
ഓർമ്മത്തുടർച്ചകളിലേയ്ക്കു തെന്നി വീഴാതിരിക്കാൻ
നിന്നെ ഞാൻ
മുറുകെച്ചേർത്തുപിടിച്ചു.
എത്രയയച്ചു പിടിച്ചാലും
നീ പറന്നു പോകില്ലെന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും
മൗനം കൊണ്ടു ഞാൻ നിന്നെ പൊതിഞ്ഞു സൂക്ഷിച്ചു
വിജയിച്ചതു നീയാണെങ്കിലും
നിന്റെ ഉള്ളിലിരമ്പിയ
നോവിന്റെ പാടം
എന്റേതു കൂടിയാണെന്ന്
നിന്നോടെനിക്ക്
പറയണമെന്നുണ്ട് '
പക്ഷെ ,
ഈ മൗനത്തിന്റെ ഓർമ്മച്ചില്ലുകൾ
എറിഞ്ഞുടയ്ക്കാതെ
എനിക്കു നിന്നെ തകർക്കാനാവില്ല.
നീയെന്ന ഞാനും
ഞാനെന്ന നീയും
മൗനത്തിലലിയും വരെ.

Sunday, January 5, 2014

സ്നേഹപ്പച്ച

സ്നേഹപ്പച്ച

ഒന്നാം പച്ച ;

സ്നേഹം......
 ചുരുട്ടിയ കൈയിലൊളിപ്പിച്ചു
പാതിരാമണല്‍ ദ്വീപു പോലെ മോഹിപ്പിച്ചവള്‍.
അടയിരുന്നടയിരുന്നു മടുത്ത് ,
എന്റെ സ്വകാര്യതകളെല്ലാം കവര്‍ന്നു രസിച്ചു ..
ഒടുവിലൊരു സ്വപ്നം മാത്രമായോടുങ്ങിയവള്‍.
തൂക്കി വില്‍ക്കേണ്ടി വന്ന കവിതകളെല്ലാം ..
അവളായിരുന്നുവെന്നാശ്വസിപ്പിച്ചവള്‍

രണ്ടാം പച്ച


ഒന്നാം പച്ചയ്ക്കുന്നം തെട്ടിയതറിഞ്ഞ് ..
എന്റെ നെഞ്ചിലെ തണുത്ത വേദനയെ ...
ആറ്റിക്കുറുക്കി ജന്മമെടുത്തവള്‍.
കവി കവിതയാവുന്ന നേരവും
കവിത കവിയാവുന്ന നേരവും  കടം കൊണ്ട്
കടം ബാക്കിയാക്കി അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ചവള്‍.

മൂന്നാം പച്ച


അവള്‍ക്കറിയാമായിരുന്നു .........
ആരംഭവും ..അന്ത്യവും .
എന്നിലെ അടിവരയിടാത്ത പദങ്ങളും .
അതുകൊണ്ടാകാം ....
എല്ലാവരേയും പോലെ തള്ളിപ്പറയാതെ
ആരുമറിയാതെന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തത് .

അനുബന്ധം


ക്രൂശിതമരത്തിന്റെ നെറുകയിലേയ്ക്ക് ....
എനിക്കെതിരെ എറിഞ്ഞു കിട്ടിയ
മൂന്നു പച്ചക്കല്ലുകള്‍
 വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുമ്പോള്‍......
ഏതോ വഴിപോക്കവചനം എനിക്കകമ്പടി സേവിക്കുന്നു .
''നീ മറന്നതെന്തോ അതായിരുന്നു....  ഞാന്‍
ഞാന്‍ മറന്നു വച്ചതെന്തോ......... അതല്ലായിരുന്നു ,,,നീ '' .

Friday, June 28, 2013

കനല്‍പ്പൂവിന്


കനല്‍പ്പൂവിന്
---------------------------------

മഴയായിരുന്നു മനസ്സിലന്നെങ്കിലും..
നിന്നെ മറക്കാതിരിക്കാന്‍.. മഴയെപ്പഴിച്ചു ഞാന്‍.
ഓര്‍മയില്‍ നീയൊരു സൗഗന്ധികം പോലെ
നീരൊളി വറ്റാത്ത നീല മേഘം
വാക്കിലും നോക്കിലും മൗനത്തിനാര്‍ദ്രത..
നീല മിഴിയും നനഞ്ഞ വാക്കും.
മഴ പെയ്തു തോര്‍ന്നു നിന്‍ വാക്കിലെന്നും
നിന്‍റച്ഛന്‍റെ ഓര്‍മ്മ തെളിഞ്ഞീടവേ...,
ഒരു പാതിരാവഴി തീര്‍ന്നിടത്തച്ഛനെ
വെട്ടി നുറുക്കി കിടത്തിയ ലോകത്തെ
എങ്ങിനെ സ്നേഹിച്ചു തീര്‍ക്കണം ഞാനെന്ന നിന്‍
ചോദ്യമുലക്കുന്നുണ്ടെന്നെയീയാര്‍ത്തിരമ്പും മഴത്താളപ്പെരുപ്പിലും.
ഒരു തണല്‍;
ഒരു തിരുവാതിരക്കാലം;
ജല മര്‍മരം;
ഒരു കനല്‍പ്പൂവു പോല്‍ നിന്നുള്ളു വിയര്‍ക്കവെ...
നീയറിയാതെ പറയുന്നു വീണ്ടുമാ -
ഘാതകരോര്‍ക്കാത്ത കഥയായിരുന്നച്ചന്‍.
ഒരു പഴങ്കഥ;
പക്ഷെ... ഞങ്ങള്‍ക്കു ദൈവവും
വാക്കും പൊരുളും നിറവുമാണെന്‍റച്ഛന്‍
ഇനിയൊരു പകലില്ല..
രാത്രിയേയുള്ളു...
മറഞ്ഞു തീരാത്തോരനാഥരാം ഞങ്ങളും.
ആശ്വസിപ്പിക്കണം...
ഇനിയില്ല... വാക്കുകള്‍...
വാക്കുകളോടി തളരുന്നതറിഞ്ഞു ഞാന്‍.
ഒന്നും പറയുവാനില്ല...
പറഞ്ഞാലും...
നീയെന്ന വേദനാപുഷ്പത്തെ നോവിക്കാനാവാതെ
നോവിന്നുറവയില്‍ മുങ്ങി തളര്‍ന്നു ഞാന്‍
വെളിച്ചത്തിലൂടെ നയിക്കുവാനായെന്നും നെഞ്ഞുരുകിപ്പഠിച്ചൊരു പ്രാര്‍ത്ഥന
കയ്യേറ്റു വാങ്ങട്ടെ.
എന്നും.. നിന്നോര്‍മ്മയും.
നോവും... നിലാവും... തണുത്ത നിശ്വാസവും

Wednesday, November 21, 2012

കാഴ്ച്ചയ്ക്കിപ്പുറം


     
                കാഴ്ച്ചയ്ക്കിപ്പുറം 



നീയും ഞാനും രണ്ടു വഴികളായിരുന്നു .
നീ തുഴയുമ്പോള്‍ ....ഞാനും 
ഞാന്‍ തുഴയുമ്പോള്‍ നീയും ...
പുഴയെക്കുറിച്ച്  ഓര്‍ത്തതേയില്ല .
ഇന്നലെ ............
പുഴയില്‍ നീയൊഴുകിപ്പോകുന്നത്  ഞാന്‍ സ്വപനം  കണ്ടു .
ഞെട്ടി എണീറ്റ്
 നിന്‍റെ കൈ പിടിക്കാന്‍ ഓടിയെത്തിയപ്പോള്‍ 
എനിക്ക് പുഴയുടെ വേഗമായിരുന്നു .
പുരോഗമന സാഹിത്യകാരി സുഹൃത്ത്‌ ചോദിച്ചു 
പുഴ ഒരു ഒതുങ്ങിക്കൂടലല്ലേ ?
കടലിനോളം വളരാന്‍ ശ്രമിച്ചൂടെ ?...എന്നെപ്പോലെ .
എത്ര വളര്‍ന്നാലും
 ഓര്‍മ്മയുടെ    ഇത്തിരി വെട്ടം പുഴയില്‍ കളഞ്ഞു പോയവര്‍ക്ക് 
മറ്റൊന്നും മനസ്സിലാവില്ല .
ജീവിതം ഒരു കടല്‍ പോലെ ചുഴി നിറഞ്ഞതെന്നോ ?
നീ കടലുള്ളില്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നുവെന്നോ?....ഒന്നും.
അത് കൊണ്ടാവാം .....
ചെന്നു  ചേരേണ്ട കടലിനേക്കാള്‍ പുഴ പലപ്പോഴും ശുദ്ധമായിരിക്കുന്നതും 
കടുത്ത വേദനകള്‍ താങ്ങാനാവാതെ  വേനലില്‍ വറ്റി വരളുന്നതും.
എങ്കിലും ............
വറ്റാത്ത നിറവായ്‌ ...പുഴയിവിടെ..
അരികില്‍ ഞാനും.
കാത്തിരിക്കുമൊരു  കടലുണ്ട് ..
കടലോ ...നീയോ? 




.
...